Verschillende technologische innovaties hebben in 2024 de manier waarop bedrijven functioneren, hoe producten worden ontworpen en hoe de regelgeving de digitale wereld omkadert, veranderd. Drie assen steken eruit: de rijping van kunstmatige intelligentie, het energieverbruik van digitale infrastructuren, en de komst van Europese regelgeving die de spelregels voor de hele sector verandert.
Energieverbruik van datacenters: de verborgen kosten van kunstmatige intelligentie
U heeft misschien opgemerkt dat elke nieuwe generatieve AI-applicatie spectaculaire productiviteitswinsten belooft? Achter deze beloftes staan servers, en deze servers verbruiken elektriciteit, veel elektriciteit.
Het Internationaal Energieagentschap schat dat datacenters wereldwijd in 2024 ongeveer 415 TWh elektriciteit hebben verbruikt, wat neerkomt op ongeveer 1,5% van de wereldwijde vraag. Ter vergelijking: dit is meer dan het jaarlijkse verbruik van veel middelgrote Europese landen.
Dit cijfer, gepubliceerd in het rapport Energy and AI van het IEA in april 2025, plaatst de energie-infrastructuur centraal in het debat over technologische innovaties. Het ontwikkelen van een goed presterend AI-model is niet alleen een kwestie van budget of talent, maar ook van elektriciteitsvoorziening en serverkoeling.
Verschillende spelers in de sector zoeken naar antwoorden: het verplaatsen van datacenters naar gebieden met gedecarboniseerde energie, koeling door middel van vloeistofonderdompeling, optimalisatie van aanvragen om de serverbelasting te verminderen. Zoals de website Scoopify, gewijd aan tech-nieuws, meldt, worden deze onderwerpen net zo strategisch als de ontwikkeling van de algoritmen zelf.
Europese AI Act: wat de regelgeving verandert voor bedrijven
De Europese AI Act is in 2024 wet geworden. Het is het eerste juridische kader ter wereld dat kunstmatige-intelligent systemen classificeert op basis van risiconiveau en proportionele verplichtingen oplegt.
Waarom verdient deze wet uw aandacht? Omdat de verplichtingen in de tijd zijn gespreid. De inwerkingtreding betekent niet dat alle regels onmiddellijk van toepassing zijn. Bedrijven hebben verschillende termijnen, afhankelijk van de risicocategorie van hun AI-systeem.
Concreet zijn de systemen die als onaanvaardbaar risico worden beschouwd (sociale scoring, biometrische massatoezicht in de openbare ruimte) de eerste die worden aangesproken. Systemen met een hoog risico, bijvoorbeeld gebruikt in werving of medische diagnose, volgen een langere tijdlijn.
Wat dit betekent voor een MKB of een startup
Een bedrijf dat een AI-tool gebruikt om sollicitaties te sorteren, moet de werking van deze tool documenteren, mogelijke vooroordelen evalueren en een mechanisme voor menselijke controle voorzien. Dit is niet theoretisch: de naleving wordt een volledig budgetitem.
Bedrijven die AI-applicaties ontwikkelen voor de Europese markt, doen er goed aan deze eisen te anticiperen in plaats van ze pas te ontdekken op het moment van toepassing. Het voorbereidingsvenster is open, maar het is niet oneindig.
Cyber Resilience Act: cybersecurity opgelegd aan verbonden producten
De andere belangrijke regelgeving van 2024 betreft de cybersecurity van verbonden objecten. De Cyber Resilience Act stelt beveiligingseisen vast voor alle producten met digitale elementen die in de Europese Unie worden verkocht.
Tot nu toe had een fabrikant van een verbonden camera of een slimme thermostaat geen enkele Europese wettelijke verplichting met betrekking tot beveiligingsupdates of bescherming tegen bekende kwetsbaarheden. Deze regelgevende onduidelijkheid heeft de introductie van producten met minimale IT-beveiliging bevorderd.
Kalender en reikwijdte van de tekst
De volledige toepassing van de Cyber Resilience Act is gepland voor december 2027. Tot die tijd moeten fabrikanten hun ontwerpprocessen, testprocessen en opvolging na commercialisatie aanpassen.
De verplichtingen dekken verschillende aspecten:
- Beveiliging integreren vanaf de ontwerpfase van het product, niet als een laag die achteraf wordt toegevoegd
- Beveiligingsupdates bieden gedurende de verwachte levensduur van het product
- Actief melden van kwetsbaarheden die snel worden uitgebuit binnen een korte periode na ontdekking
- Documenteren van de gebruikte softwarecomponenten om de identificatie van kwetsbaarheden te vergemakkelijken
Voor consumenten betekent dit dat de digitale producten die in Europa worden gekocht, een verifieerbaar niveau van bescherming moeten bieden. Voor fabrikanten is dit een herziening van de industriële praktijken.
Generatieve kunstmatige intelligentie in bedrijven: voorbij de modegril
Generatieve AI heeft in 2024 de technologische gesprekken gedomineerd. Maar wat is er werkelijk veranderd in bedrijven, naast de indrukwekkende demonstraties?
De adoptie heeft zich geconcentreerd op specifieke taken: het opstellen van verslagen, het genereren van computercode, het analyseren van grote documenten, geautomatiseerde klantenservice. De productiviteitswinsten zijn er, maar ze hangen sterk af van de kwaliteit van de interne gegevens en de training van de teams.
De bedrijven die het beste uit deze tools hebben gehaald, zijn degenen die gerichte gebruiksgevallen hebben geïdentificeerd voordat ze de technologie hebben uitgerold. Degenen die generatieve AI hebben aangenomen zonder duidelijke strategie, hebben vaak te maken gekregen met hoge abonnements kosten en teleurstellende resultaten.
De kwestie van eigendomsgegevens
Een vaak over het hoofd gezien technisch punt: het verbinden van een AI-model met de interne gegevens van het bedrijf roept vragen op over privacy en kwaliteit. Een model dat is getraind op openbare gegevens begrijpt de specifieke processen van een organisatie niet. Het aanpassen ervan kost tijd, vaardigheden en een kader voor gegevensbeheer.
De bedrijven die op dit gebied vooruitgang boeken, investeren in gestructureerde kennisbases en in profielen die de brug kunnen slaan tussen vakgebied en technologie.
Het jaar 2024 heeft dus de basis gelegd die verder gaat dan de eenvoudige adoptie van tools. Tussen de energie druk van digitale infrastructuren, de Europese juridische kaders voor AI en cybersecurity, en de rijping van het gebruik van generatieve kunstmatige intelligentie, zijn de technologische keuzes van bedrijven nu onlosmakelijk verbonden met concrete regelgevende en milieukwesties.
